h

Wat wil Nederland?

17 april 2016

Wat wil Nederland?

Een reactie van Joop van Well op het artikel in de Volkskrant van zaterdag 9 april van Peter Wierenga "Nederland op sterk water". 

Het laatstgehouden referendum laat zien dat politiek Nederland niet hetzelfde wilt wat “echt” Nederland wilt. Het verdrag met Oekraïne is door 116 leden van de Tweede Kamer aangenomen, terwijl een meerderheid van de kiezers het NIET wilt. De kloof tussen de kiezers en de parlementsleden lijkt hierdoor erg groot te zijn.  De conclusie uit het artikel is dat de mening van de Nederlanders niet erg afwijkt van wat politiek Nederland besluit. Raar, want zo te lezen wil Nederland toch echt wel anders dan wat er is gebeurd in de afgelopen jaren. 

Enkele “feitjes” uit het artikel n.a.v. een rondgang bij experts en opiniepeilingen:

- 60 % wil terug naar een ziekenfonds,

- 61 % (tegenover 32 %) wil de euro behouden,

- 58 % (tegenover 32%) wil soft drugs legaliseren,

- 42 % (tegenover 26 %) wil meer vluchtelingen opvangen,(meting in augustus 2015!)

- 75% is tegen de komst van economische vluchtelingen,

- 68 % gelooft niet in de marktwerking in de zorg,

- Meerderheid vindt dat gemeenten mogen experimenteren met een ruimer drugsbeleid,

- Meerderheid is tegen uitbreiding van de EU,

- Meerderheid is tegen militaire missies in het buitenland,

- Twijfelachtig of TTIP het zou halen.

Conclusie uit het relaas is dat de “Nederlanders” echt niet alles zouden wegstemmen en dat echte hervormingen zouden worden tegengehouden! En hier wijkt mijn mening juist af van de schrijver. Want is het niet zo dat de afgelopen jaren de politiek juist veel hervormingen  heeft dóórgedrukt? Op de arbeidsmarkt, in de zorg, in de belastingen, in de overdracht van verantwoordelijkheden van Rijk naar de gemeentes, in de verplichtingen van de pensioen-fondsen en het ontbreken van lef in de aanpak van de financiële sector! Noem dat maar niets. En vooral de midden en de lagere inkomens zijn van al deze hervormingen fors de dupe geworden. Waar haalt dan de schrijver zijn  conclusies vandaan? Probeert hij het straatje van de PvdA schoon te vegen uit angst voor de naderende verkiezingen voor de Tweede Kamer? Ik ben bang voor een herhaling van de invloed van de media op de uitslag zoals in 2010. En, vergelijken we de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen met bovenstaand lijstje dan valt op dat er slechts één partij is die veel (lees maar alle) van deze punten in zijn programma heeft staan. INDERDAAD, DE SP. 

Nogal vaak kunnen we in de media lezen dat de SP een conservatieve partij is, een partij die de zogenaamde “verbeteringen” wil tegenhouden. Let wel, deze “verbeteringen” komen allemaal uit de liberale koker. Ze zijn allemaal gericht op de zogenaamde groei van de economie en de grotere verantwoordelijkheid voor het individu en minder het Rijk. Dat ze gericht zijn tegen het welzijn en de zekerheden voor de gewone mensen interesseert die liberalen niets. Daarin verschillen de socialisten van de liberalen, het gaat de socialisten om de mensen en niet om de economie.

Hoe komt het dat er in de media zo weinig te lezen is over de wensen van de meerderheid van de Nederlanders? Zijn dat de belangen die er spelen? Hoe komt het dat de ideeën van de SP zo weinig in de media te lezen zijn? Al deze bovenstaande punten zijn speerpunten van de SP. Min of meer wordt de SP of in ieder geval de ideeën ervan dood gezwegen door de media.  Is de media te afhankelijk van de andere spelers in de politiek ? Of zijn de journalisten teveel verbonden aan die politieke partijen? Papagaaien ze teveel en te gemakkelijk de bepalende politici? Is daardoor de SP weinig en zijn Pechtold, Samsom, Zijlstra en Rutte daarom erg veel in beeld? En lukt het daarom niet voor de SP om goede verkiezingsuitslagen te halen? Zou er dus sprake kunnen zijn van een cordon sanitaire voor de SP? Sprak Emiel Romer op een bepaald moment niet over “karaktermoord”? Het wordt dus tijd dat de media gaat luisteren naar wat Nederland echt wil en dat zij de geluiden van alle partijen evenveel ruimte geeft. Zonder vooroordelen. Daar heeft Nederland recht op. 

Een feit blijft dat de SP zich sterk maakt voor het behoud van de sociale welvaartsstaat. Dat de SP zich niet voor het karretje laat spannen van de neoliberale gedachte zoals die sociaal-democratische Partij van de Academici (PvdA). De afbraak van de sociale welvaartsstaat is door hen begonnen. 

Dankzij Pikety (lees zijn boek Capital in de 21e eeuw) is duidelijk bewezen dat het kapitaal de grote winnaar is van de economische ontwikkelingen van de afgelopen dertig jaren. De factor arbeid, lees de werknemers, is de grote verliezer. Daardoor is de SP ook tegen een te grote invloed van Europa op de afzonderlijke landen. De Panama Papers lijken ook al in de richting te sturen dat het kapitaal zijn eigen regels en routes bepaalt. Het project Europa is dus ook vooral een succesverhaal voor het kapitaal. Door het wegvallen van grenzen zoekt het kapitaal vanzelf de goedkoopste route. Dat er ook een maatschappelijke verant-woordelijkheid is, zal ze een zorg zijn. Het gaat de bezitters (aandeelhouders) alleen maar om het persoonlijke gewin. Des te meer winst des te beter. Dit gaat uiteraard ten koste van de rest van de maatschappij. Als de politiek hier geen weerstand tegen biedt (en dat doet politiek Nederland inderdaad niet) dan is de gewone mens (meer dan 90 % van de Nederlanders) de klos. Inleveren, zzp’er worden met inkomsten lager dan het minimumloon, later met pensioen, lagere pensioenen, hogere ziektekosten, geen zorg of zorgmijding, langer thuis blijven wonen, meer zorg zelf betalen, geen tandartszorg meer, ….. Dit alles is de opbrengst van de politiek van de afgelopen jaren. 

Daar vecht de SP tegen. EN TERECHT! 

IJsselstein, 14 april 2016

Joop van Well

SP IJsselstein, afdelingsvoorzitter

Reactie toevoegen

U bent hier